แบบทดสอบความภูมิใจในตนเอง: คุณมองเห็นตัวเองอย่างไรกันแน่?

ข้อความ 20 ข้อที่จะวัดระดับความภูมิใจในตนเองของคุณ และแบ่งออกเป็นคุณค่าในตนเอง ความมั่นใจในความสามารถ การยอมรับในตนเอง และความมั่นใจในสังคม

  • 20 ข้อ
  • ประมาณ 4 นาที
  • ฟรี ไม่ต้องลงทะเบียน
  • อ้างอิงจาก งานวิจัยเกี่ยวกับความภูมิใจในตนเองระดับสากล

20 ข้อ, ประมาณ 4 นาที

ตอบตามความรู้สึกที่คุณมีต่อตัวเองโดยทั่วไป ไม่ใช่แค่ในวันนี้ ไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิด

มีข้อความ 20 ข้อ พร้อมตัวเลือก 5 ระดับ คุณจะได้รับผลประเมินระดับความภาคภูมิใจในตนเองโดยรวม และคะแนนใน 4 ด้านเกี่ยวกับมุมมองที่คุณมีต่อตนเอง

แบบทดสอบนี้วัดอะไรบ้าง

ความภูมิใจในตนเองคือความรู้สึกโดยรวมที่คุณมีต่อคุณค่าของตนเอง ซึ่งไม่เหมือนกับความมั่นใจในทักษะใดทักษะหนึ่งหรือมุมมองที่คนอื่นมีต่อคุณ แบบทดสอบนี้จะให้คะแนนรวมของคุณพร้อมทั้งแบ่งย่อยเป็น 4 ด้าน ได้แก่:

ด้านคำถามที่ตอบโดยส่วนนี้
คุณค่าในตนเองคุณรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่าในฐานะมนุษย์คนหนึ่งหรือไม่?
ความมั่นใจในความสามารถคุณเชื่อมั่นในตัวเองไหมว่าจะรับมือกับความท้าทายต่างๆ ได้?
การยอมรับในตนเองคุณสามารถยอมรับข้อบกพร่องของตัวเองด้วยความเข้าใจได้หรือไม่?
ความมั่นใจในสังคมคุณรู้สึกสบายใจที่เป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่ท่ามกลางผู้อื่นหรือเปล่า?

วิธีการทำงานของแบบทดสอบและการให้คะแนน

คุณจะได้ประเมินข้อความ 20 ข้อ (หมวดละ 5 ข้อ) ตั้งแต่ “ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง” จนถึง “เห็นด้วยอย่างยิ่ง” โดยมีข้อความที่เป็นเชิงลบกลับหัว 7 ข้อ เช่น “ฉันมักรู้สึกว่าตัวเองยังดีไม่พอ”

คำตอบแต่ละข้อจะมีคะแนนตั้งแต่ 0 ถึง 4 คะแนน โดยคะแนนรวมและคะแนนทั้ง 4 ด้านจะแสดงออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์

คะแนนรวมผลลัพธ์
0% ถึง 35%ความภูมิใจในตนเองต่ำ
36% ถึง 55%ความภูมิใจในตนเองเปราะบาง
56% ถึง 75%ความภูมิใจในตนเองสุขภาพดี
76% ถึง 100%ความภูมิใจในตนเองสูง

ตัวอย่างข้อความ (การยอมรับในตนเอง): “ฉันชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้ แม้ว่าฉันจะไม่ใช่คนสมบูรณ์แบบก็ตาม” การเลือกเห็นด้วยอย่างยิ่งจะได้รับ 4 คะแนน

ข้อความทั้งหมดเขียนขึ้นโดยทีมงาน PrismaTest โดยอิงจากงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์ แต่ไม่ได้คัดลอกมาจากมาตรวัดความภูมิใจในตนเองของโรเซนเบิร์ก (Rosenberg Self-Esteem Scale)

งานวิจัยเบื้องหลังแบบทดสอบ

มาตรวัดของนักสังคมวิทยา มอร์ริส โรเซนเบิร์ก (Morris Rosenberg) ปี 1965 เป็นเครื่องมือวัดความภูมิใจในตนเองที่มีการใช้งานแพร่หลายที่สุดในการวิจัย นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การศึกษาต่างๆ พบว่า:

  • ความภูมิใจในตนเองเปลี่ยนแปลงไปตามช่วงวัย การวิเคราะห์ขนาดใหญ่โดย อุลริช ออร์ท (Ulrich Orth) และคณะพบว่าระดับนี้มักจะเพิ่มขึ้นตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงวัยผู้ใหญ่ ไปแตะจุดสูงสุดราวอายุ 60 ปี และค่อยๆ ลดลงในวัยชรา
  • มีความเชื่อมโยงกับความสุขทางใจ ความภูมิใจในตนเองที่สูงขึ้นช่วยทำนายความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น ความพึงพอใจในงาน และสุขภาพจิตที่ดี แม้ว่าผลลัพธ์จะมีระดับปานกลางก็ตาม
  • ความมั่นคงดีกว่าความหลงตัวเอง นักจิตวิทยา ไมเคิล เคอร์นิส (Michael Kernis) ได้แยกแยะระหว่างความภูมิใจในตนเองที่มั่นคงปลอดภัย กับความภูมิใจที่เปราะบางซึ่งต้องพึ่งพาการยอมรับและความสำเร็จอยู่ตลอดเวลา
  • ความเมตตาต่อตนเองช่วยได้ งานวิจัยของ คริสติน เนฟฟ์ (Kristin Neff) ชี้ว่าการปฏิบัติกับตัวเองด้วยความเมตตาช่วยสร้างความรู้สึกมีคุณค่าที่มั่นคงกว่าการวิ่งไล่คว้าความสำเร็จ

ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ทั้งหมด

ความภูมิใจในตนเองต่ำ

คุณมักรู้สึกว่าตนเองไร้ค่าและมักจะเข้มงวดกับตัวเอง ชัยชนะเล็กๆ ในแต่ละวันและการสนับสนุนจะช่วยคุณได้

ความภูมิใจในตนเองเปราะบาง

คุณค่าในตนเองของคุณขึ้นๆ ลงๆ ตามคำวิจารณ์และการเปรียบเทียบ การยอมรับในตนเองจะช่วยให้มันนิ่งขึ้นได้

ความภูมิใจในตนเองสุขภาพดี

คุณเห็นคุณค่าในตัวเองและสามารถฟื้นตัวกลับมาจากอุปสรรคความพ่ายแพ้ได้

ความภูมิใจในตนเองสูง

มีความรู้สึกถึงคุณค่าในตนเองที่แข็งแกร่งและมั่นคง จงเปิดรับคำติชมอยู่เสมอ

วิธีสร้างเสริมความภูมิใจในตนเอง

  1. สังเกตเสียงวิจารณ์ในใจ และลองถามดูว่าคำพูดเหล่านั้นยุติธรรมจริงหรือไม่
  2. บันทึกสิ่งที่คุณทำได้ดี เอาไว้
  3. ลดการเปรียบเทียบ โดยเฉพาะบนโซเชียลมีเดีย
  4. ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ทำสำเร็จได้จริง และร่วมฉลองความสำเร็จนั้น
  5. ใช้เวลากับผู้คนที่ปฏิบัติกับคุณด้วยความเคารพ

คำถามที่พบบ่อย

ระดับความภูมิใจในตนเองที่ถือว่าดีต่อสุขภาพคือเท่าไหร่?

ความภูมิใจในตนเองที่มั่นคงปลอดภัย นั่นคือการเห็นคุณค่าในตนเองพร้อมกับเปิดรับคำติชมและยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบได้

ความภูมิใจในตนเองสูงเกินไปมีไหม?

ความภูมิใจที่พองโตจนเกินจริงและต้องอาศัยความรู้สึกเหนือกว่าคนอื่นอาจกลายเป็นเกราะป้องกันตัว ความภูมิใจที่มั่นคงปลอดภัยนั้นแตกต่างออกไปและเชื่อมโยงกับผลลัพธ์ที่ดีกว่า

ความภูมิใจในตนเองต่ำเป็นความผิดปกติทางจิตใจไหม?

ไม่ใช่ในตัวของมันเอง แต่มักจะมาคู่กับความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า หากคุณรู้สึกรับมือไม่ไหว ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

แบบทดสอบที่เกี่ยวข้อง

ลองทำ แบบทดสอบภาวะ impostor syndrome หรือ แบบทดสอบความฉลาดทางอารมณ์

สำหรับสำรวจตัวเองเท่านั้น ไม่ใช่การประเมินทางจิตวิทยา ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับ วิธีที่เราสร้างแบบทดสอบ