Test na syndrom oszusta: czy czujesz się jak oszust?

Dwadzieścia stwierdzeń mierzy, jak silnie odczuwasz syndrom oszusta i który z czterech wzorców go napędza – od lęku przed zdemaskowaniem po perfekcjonizm.

  • 20 pytań
  • O 4 min
  • Za darmo, bez rejestracji
  • Na podstawie Badania nad fenomenem oszusta

20 pytań, około 4 min

Pomyśl o tym, jak postrzegasz swoje osiągnięcia w pracy, szkole lub w każdej innej dziedzinie, w której jesteś postrzegany jako osoba kompetentna.

20 stwierdzeń, 5 opcji odpowiedzi. Otrzymasz ogólny poziom odczuwania syndromu oszusta oraz wyniki dla czterech typowych wzorców.

Co mierzy ten test

Syndrom oszusta to uporczywe poczucie, że nie jesteś tak kompetentny/a, jak myślą inni, i że pewnego dnia zostaniesz „zdemaskowany/a”, pomimo dowodów na Twoje sukcesy. Ten test mierzy siłę tego odczucia i dzieli je na cztery wzorce:

WzorzecJak to brzmi w Twojej głowie
Lęk przed zdemaskowaniem„W każdej chwili zorientują się, że tu nie pasuję”.
Dewaluowanie sukcesu„Osiągnąłem to tylko dzięki szczęściu”.
Perfekcjonizm„Jeśli nie jest bezbłędne, to porażka”.
Porównywanie się„Wszyscy inni są tu o wiele lepsi ode mnie”.

Jak działa test i jak jest punktowany

Oceniasz 20 stwierdzeń, po pięć dla każdego wzorca, w skali od „Zdecydowanie się nie zgadzam” do „Zdecydowanie się zgadzam”. Cztery stwierdzenia są odwrócone, np. „Czuję pewność, że zasługuję na swoje sukcesy”.

Każda odpowiedź jest punktowana od 0 do 4. Twój ogólny wynik oraz wynik dla każdego wzorca są przedstawione w procentach.

Wynik ogólnyRezultat
0% do 30%Niewielkie odczucia syndromu oszusta
31% do 50%Umiarkowane odczucia syndromu oszusta
51% do 70%Częste odczucia syndromu oszusta
71% do 100%Intensywne odczucia syndromu oszusta

Przykładowe stwierdzenie (Dewaluowanie sukcesu): „Kiedy osiągam dobry wynik, myślę, że zadanie musiało być łatwe”. Zdecydowana zgoda dodaje 4 punkty.

Wszystkie stwierdzenia zostały opracowane przez PrismaTest. Bazują na opublikowanych badaniach, ale nie pochodzą z kwestionariusza Clance Impostor Phenomenon Scale.

Badania teoretyczne

Psycholożki Pauline Rose Clance i Suzanne Imes opisały „fenomen oszusta” w 1978 roku, bazując na pracy z kobietami osiągającymi wysokie wyniki. Późniejsze badania wykazały, że dotyczy on osób każdej płci, pochodzenia i zawodu. Przegląd badań z 2020 roku przeprowadzony przez Denę Bravatę i współpracowników oszacował, że od 9% do 82% osób w różnych badaniach zgłaszało odczucia syndromu oszusta, przy wysokich wskaźnikach wśród studentów, lekarzy i osób rozpoczynających nowe role.

Clance i Imes opisały to jako doświadczenie, a nie zaburzenie. Popularny termin „syndrom oszusta” może brzmieć jak diagnoza, ale nią nie jest. Badania łączą silne odczucia syndromu oszusta z lękiem, wypaleniem zawodowym i niechęcią do ubiegania się o awans.

Niektórzy badacze wskazują również, że odczucia te są czasem rozsądną reakcją na środowiska, w których ludzie są wykluczeni lub niedoceniani, więc rozwiązaniem jest nie tylko praca nad nastawieniem jednostki, ale także tworzenie bardziej inkluzywnych miejsc pracy.

Wszystkie możliwe wyniki

Niewielkie odczucia syndromu oszusta

Zazwyczaj przypisujesz sobie zasługi za sukcesy i potrafisz przyjmować pochwały.

Umiarkowane odczucia syndromu oszusta

Okazjonalne wątpliwości, zwłaszcza w nowych sytuacjach. Prowadzenie rejestru swoich wygranych pomaga.

Częste odczucia syndromu oszusta

Regularne zwątpienie w siebie, które może prowadzić do przepracowania. Skup się na swoim dominującym wzorcu.

Intensywne odczucia syndromu oszusta

Silne i uporczywe odczucia, które mogą Cię powstrzymywać. Wsparcie mentora lub terapeuty może pomóc.

Praktyczne sposoby na wyciszenie syndromu oszusta

  1. Zbieraj dowody. Prowadź folder z pozytywnymi opiniami i osiągnięciami.
  2. Rozmawiaj o tym. Większość osób, które podziwiasz, czuła to samo; wypowiedzenie tego na głos zmniejsza siłę tego uczucia.
  3. Zmień definicję błędów – traktuj je jako część nauki, a nie dowód na to, że tu nie pasujesz.
  4. Oddziel uczucia od faktów. Poczucie bycia oszustem nie czyni Cię nim.
  5. Celuj w „wystarczająco dobrze” przy mniej ważnych zadaniach, aby rozluźnić perfekcjonizm.

Często zadawane pytania

Czy syndrom oszusta to choroba psychiczna?

Nie. To powszechny wzorzec myślenia, a nie diagnoza. Może jednak przyczyniać się do stresu i lęku.

Kogo dotyka syndrom oszusta?

Każdego, ale jest szczególnie powszechny wśród osób osiągających wysokie wyniki, studentów, osób na nowym stanowisku oraz osób z grup niedoreprezentowanych w swojej dziedzinie.

Czy syndrom oszusta mija?

Często słabnie wraz z doświadczeniem i wsparciem, choć może powracać przy każdym nowym wyzwaniu.

Powiązane testy

Perfekcjonizm i zwątpienie w siebie często wiążą się z poczuciem własnej wartości; wypróbuj test samooceny.

Wyłącznie do autorefleksji. Nie jest diagnozą psychologiczną. Zobacz jak tworzymy nasze testy.