แบบทดสอบความสามารถในการรัก: หัวใจคุณเปิดกว้างแค่ไหน?

สิ่งที่แบบทดสอบนี้วัด

ความสามารถในการรักไม่ใช่เรื่องของความรู้สึกที่รุนแรง แต่เป็นเรื่องของความอิสระที่ความสามารถในการรักจะไหลเวียนได้ทั้งสองทิศทาง นักจิตวิทยาที่ศึกษาเรื่องความสัมพันธ์ใกล้ชิดระบุองค์ประกอบ 4 ประการ และแบบทดสอบนี้จะให้คะแนนในแต่ละด้าน:

ความสามารถ	ความหมาย	สัญญาณของคะแนนต่ำ
การให้ความรัก	ความใส่ใจ ความเสน่หา และการให้อภัยที่มอบให้ได้อย่างอิสระ	การกั๊กความรู้สึกหรือความใส่ใจ
การรับความรัก	การยอมรับคำชม ความช่วยเหลือ และการดูแล	การปัดป้องความหวังดี
ความไว้วางใจและความเปิดเผย	การปล่อยให้คนอื่นได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของคุณ	การเว้นระยะห่างจากทุกคน
การรักตัวเอง	การปฏิบัติต่อตนเองด้วยความเมตตา	เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในตัวเองที่รุนแรง

หลายคนเป็นผู้ให้ที่ดีแต่เป็นผู้รับที่ไม่เก่ง พวกเขาทุ่มเทความใส่ใจให้ผู้อื่นแต่กลับรู้สึกอึดอัดเมื่อได้รับมันกลับมา ความไม่สมดุลนั้นคือสิ่งหนึ่งที่แบบทดสอบนี้เปิดเผยออกมาให้เห็นบ่อยที่สุด

วิธีการให้คะแนน

คุณจะให้คะแนนข้อความ 20 ข้อ โดยแบ่งเป็น 5 ข้อต่อความสามารถแต่ละด้าน ตั้งแต่ “ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง” จนถึง “เห็นด้วยอย่างยิ่ง” มีข้อความ 6 ข้อที่เป็นคะแนนกลับด้าน ดังนั้น การเห็นด้วยกับ “ฉันเว้นระยะห่างจากผู้คน” จะทำให้คะแนนความไว้วางใจของคุณลดลง คะแนนในแต่ละด้านและคะแนนรวมของคุณจะแสดงออกมาในรูปแบบเปอร์เซ็นต์

คะแนนรวม	ผลลัพธ์
0% ถึง 35%	หัวใจที่ระแวดระวัง
36% ถึง 55%	ความสามารถที่กำลังเติบโต
56% ถึง 75%	หัวใจที่เปิดกว้าง
76% ถึง 100%	ความสามารถในการรักอย่างลึกซึ้ง

แนวคิดเบื้องหลัง

เอริช ฟรอมม์ (Erich Fromm) นักจิตวิเคราะห์ ได้โต้แย้งไว้ในหนังสือ ศิลปะแห่งการรัก (The Art of Loving, 1956) ว่าความรักคือทักษะที่ต้องฝึกฝนมากกว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และการรักผู้อื่นนั้นจำเป็นต้องมีความเคารพต่อตนเองอย่างเหมาะสม การวิจัยสมัยใหม่สนับสนุนแนวคิดบางส่วนเหล่านี้:

การวิจัยเรื่องความผูกพัน แสดงให้เห็นว่าผู้ที่คาดหวังว่าผู้อื่นจะพร้อมอยู่เคียงข้างจะพบว่าการให้และการรับความดูแลนั้นทำได้ง่ายขึ้น
การวิจัยเรื่องความเมตตาต่อตนเอง โดย คริสติน เนฟฟ์ (Kristin Neff) เชื่อมโยงความเมตตาต่อตนเองเข้ากับการแสดงความใส่ใจที่มากขึ้น และพฤติกรรมการควบคุมคู่รักที่ลดลง
การศึกษาเรื่องการเสริมสร้างแง่บวก (“capitalisation”) โดย เชลลี่ เกเบิล (Shelly Gable) ค้นพบว่าวิธีที่คู่รักตอบสนองต่อข่าวดีของกันและกันสามารถทำนายคุณภาพของความสัมพันธ์ได้ ซึ่งเป็นรูปแบบเล็กๆ น้อยๆ ในการให้ความรักในแต่ละวัน

สิ่งที่คุณควรทำกับผลลัพธ์ของคุณ

การให้ต่ำ: ฝึกฝนการใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ ในทุกวัน เช่น การถามคำถามต่อยอดที่มีความหมาย
การรับต่ำ: ตอบรับคำชมด้วยคำว่า “ขอบคุณค่ะ/ครับ” โดยไม่ต้องพูดอะไรเพิ่ม
ความไว้วางใจต่ำ: แบ่งปันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เป็นความจริงกับคนที่ปลอดภัยสักหนึ่งคน
การรักตัวเองต่ำ: สังเกตเสียงวิจารณ์ในใจของตัวเองและถามว่า หากเป็นเพื่อนคุณจะพูดกับเขาว่าอย่างไรแทน

คำถามที่พบบ่อย

ความสามารถในการรักของเราเติบโตขึ้นได้จริงๆ หรือ?

ได้ ความสัมพันธ์ที่มั่นคง การบำบัด และการฝึกฝนง่ายๆ ล้วนช่วยได้ หลายคนที่เคยมีหัวใจที่ระแวดระวังกลับกลายเป็นคนเปิดกว้างมากขึ้นตามกาลเวลา

ทำไมการรับความรักถึงเป็นเรื่องยากสำหรับบางคน?

มันอาจให้ความรู้สึกเหมือนติดหนี้บุญคุณ หรือขัดแย้งกับความเชื่อที่ว่าคุณไม่มีค่าพอที่จะได้รับมัน ความเชื่อทั้งสองแบบนี้สามารถค่อยๆ ปรับเปลี่ยนทัศนคติได้

สิ่งนี้เหมือนกับรูปแบบความผูกพัน (attachment style) หรือไม่?

มีความเกี่ยวުރ้องกัน แต่รูปแบบความผูกพันจะเน้นไปที่ความวิตกกังวลและการหลีกเลี่ยงในความสัมพันธ์ หากต้องการทราบเรื่องนั้น ลองทำ แบบทดสอบรูปแบบความผูกพัน

แบบทดสอบที่เกี่ยวข้อง

สำรวจวิธีที่คุณรักด้วย แบบทดสอบรูปแบบความรัก หรือวิธีที่คุณต้องการให้คนอื่นรักด้วย แบบทดสอบภาษารัก

เพื่อการสะท้อนตัวตนเท่านั้น ไม่ใช่การประเมินทางจิตวิทยา ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ วิธีที่เราสร้างแบบทดสอบของเรา