Test stylu przywiązania: bezpieczny, lękowy czy unikający?

Co mierzy ten test

Twój styl przywiązania opisuje, jak zazwyczaj czujesz się i zachowujesz w bliskich relacjach: jak bardzo martwisz się porzuceniem oraz jak dobrze czujesz się z bliskością i poleganiem na drugiej osobie. Badacze mierzą dwa wymiary:

Lęk w przywiązaniu: obawa przed odrzuceniem, porzuceniem i wątpliwości, czy jesteś naprawdę kochany/a.
Unikanie w przywiązaniu: dyskomfort związany z bliskością, intymnością emocjonalną i poleganiem na innych.

Twoja pozycja na obu tych wymiarach tworzy cztery style.

	Niskie unikanie (komfort w bliskości)	Wysokie unikanie (niepokój w bliskości)
Niski lęk (pewność siebie)	Bezpieczny	Unikający-lekceważący
Wysoki lęk (obawy)	Lękowy (zaabsorbowany)	Unikający-lękowy

Jak działa test i jak jest punktowany

Oceniasz 24 stwierdzenia, po 12 dla każdego wymiaru, od “Zdecydowanie się nie zgadzam” do “Zdecydowanie się zgadzam”. W każdym wymiarze połowa stwierdzeń wskazuje na jeden biegun, a połowa na drugi. Na przykład: “Często martwię się, że mój partner mnie tak naprawdę nie kocha” przesuwa Cię w stronę stylu Lękowego, a “Czuję się bezpiecznie, wiedząc, że mój partner ze mną zostanie” przesuwa Cię w stronę Pewności siebie.

Każda odpowiedź jest punktowana od minus dwóch do plus dwóch. Każdy wymiar staje się pozycją od 0% do 100%, a wynik powyżej 50% na każdej ze skal decyduje o Twoim stylu. Twój wynik pokazuje dokładnie, gdzie znajdujesz się na obu skalach.

Przykładowe stwierdzenie (Unikanie): “Wycofuję się, gdy partner próbuje zbliżyć się emocjonalnie”. Silna zgoda przesuwa Cię w stronę stylu Unikającego.

Stwierdzenia zostały napisane przez PrismaTest. Mierzą one te same dwa wymiary, co narzędzia badawcze, takie jak kwestionariusz Experiences in Close Relationships, ale nie są z niego skopiowane.

Model, na którym opiera się test

Teoria przywiązania zapoczątkowana została przez brytyjskiego psychiatrę Johna Bowlby’ego w latach 50. i 60. XX wieku. Twierdził on, że niemowlęta mają wrodzoną potrzebę pozostawania blisko opiekunów dla zapewnienia sobie bezpieczeństwa. Badania Mary Ainsworth nad “obcą sytuacją” w latach 70. zidentyfikowały bezpieczne, lękowe i unikające wzorce reakcji dzieci na rozłąkę i ponowne spotkanie z matką.

W 1987 roku Cindy Hazan i Phillip Shaver wykazali, że dorośli przejawiają podobne wzorce w relacjach romantycznych. W 1991 roku Kim Bartholomew i Leonard Horowitz zaproponowali używany tutaj model czterokategorii, który dzieli unikanie na formy lekceważące i lękowe. W 1998 roku Kelly Brennan, Catherine Clark i Phillip Shaver opracowali kwestionariusz Experiences in Close Relationships, który mierzy wymiary lęku i unikania i jest do dziś szeroko stosowany.

Co mówią badania

Przywiązanie to spektrum. Większość badaczy postrzega obecnie lęk i unikanie jako skale ciągłe, a nie cztery sztywne pudełka.
Styl bezpieczny jest najczęstszy, występuje u około połowy do 60% dorosłych w wielu badaniach.
Style mogą się zmieniać. Wspierające relacje, doświadczenia życiowe i terapia mogą przesuwać ludzi w stronę bezpieczeństwa, co czasem nazywa się “wypracowanym bezpieczeństwem”.
Przywiązanie przewiduje jakość relacji. Wyższy lęk i unikanie wiążą się z niższą satysfakcją z relacji, choć pary mogą dobrze funkcjonować dzięki świadomości i dobrej komunikacji.

Wszystkie możliwe wyniki

Każdy styl posiada pełny przewodnik z oznakami, przyczynami i sposobem, w jaki przejawia się w miłości. Zacznij od przeglądu wszystkich czterech stylów przywiązania lub zobacz, jak style łączą się w naszej tabeli kompatybilności przywiązania.

Styl bezpieczny

Komfort w bliskości i pewność w miłości. Komunikuje potrzeby i spokojnie radzi sobie z konfliktami.

Styl lękowy

Pragnie bliskości, ale martwi się, czy jest wystarczająco kochany/a. Wrażliwy/a na dystans i mieszane sygnały.

Styl unikający-lekceważący

Pewny/a siebie i niezależny/a, ale czuje niepokój przy głębokiej bliskości. Ma tendencję do wycofywania się, gdy sytuacja staje się zbyt intensywna.

Styl unikający-lękowy

Pragnie bliskości, ale boi się zranienia, co tworzy wzorzec przyciągania i odpychania.

Jak czytać swój wynik

Patrz na to, gdzie znajdują się Twoje punkty, a nie tylko na etykietę. Ktoś, kto jest tuż za środkiem skali lęku, bardzo różni się od osoby znajdującej się na samym jej końcu.

Typowe pary

Lękowy i unikający razem to słynna, trudna mieszanka: jeden partner szuka bliskości, drugi się wycofuje, co zwiększa lęk pierwszego partnera. Świadomość tego cyklu to pierwszy krok do jego przerwania.
Osoba bezpieczna z kimkolwiek zazwyczaj pomaga. Bezpieczny partner może zapewnić stabilność, która z czasem pomaga innym poczuć się bezpieczniej.

Praca nad bezpieczeństwem

Nazywaj swój wzorzec, gdy się pojawia (“Czuję lęk, ponieważ nie odpisali”).
Komunikuj potrzeby bezpośrednio, zamiast używać aluzji, testów czy wycofywania się.
Wybieraj partnerów, którzy są konsekwentni i responsywni.
Rozważ terapię, jeśli stare wzorce wydają się przytłaczające.

Często zadawane pytania

Jakie są cztery style przywiązania?

Bezpieczny, lękowy (nazywany też zaabsorbowanym), unikający-lekceważący oraz unikający-lękowy (czasem nazywany zdezorganizowanym).

Czy styl przywiązania może się zmienić?

Tak. Badania pokazują, że przywiązanie może zmieniać się z czasem, zwłaszcza dzięki bezpiecznym relacjom i terapii.

Jaki jest najczęstszy styl przywiązania?

Styl bezpieczny jest najczęstszy w większości badań, a pozostałe style stanowią resztę w różnych proporcjach.

Czy moje dzieciństwo decyduje o moim stylu przywiązania?

Wczesne doświadczenia odgrywają rolę, ale nie są przeznaczeniem. Relacje w dorosłości i rozwój osobisty również kształtują przywiązanie.

Powiązane testy

Wysoki lęk często wiąże się z zazdrością; wypróbuj test na zazdrość. Aby zrozumieć, jak okazujesz miłość, rozwiąż test języków miłości.

Służy wyłącznie do autorefleksji. Nie jest oceną psychologiczną ani poradnictwem relacyjnym. Zobacz, jak tworzymy nasze testy.