Narcissism คือลักษณะทางบุคลิกภาพที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ความต้องการรู้สึกพิเศษและได้รับการชื่นชม ในการพูดคุยทั่วไป คำนี้กลายเป็นคำดูถูกสำหรับคนเห็นแก่ตัว แต่ในทางจิตวิทยา นักจิตวิทยาใช้คำนี้ในความหมายที่เฉพาะเจาะจงกว่านั้น นั่นคือ รูปแบบของความรู้สึกว่าตนเองยิ่งใหญ่ ความรู้สึกว่าตนมีสิทธิ์เหนือกว่า และความโหยหาการยอมรับ ซึ่งสามารถวัดระดับได้ตั้งแต่ต่ำไปจนถึงสูงในทุกคน
| ภาพรวม | Narcissism |
|---|---|
| เป็นส่วนหนึ่งของ | Dark Triad (กลุ่มสามมืดทางจิตวิทยา) |
| แรงจูงใจหลัก | การปกป้องและส่งเสริมภาพลักษณ์พิเศษของตนเอง |
| ลักษณะเด่น | ความรู้สึกว่าตนยิ่งใหญ่, การถือสิทธิ์เหนือผู้อื่น, ความต้องการการชื่นชม |
| รูปแบบทางคลินิก | โรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบหลงตัวเอง (NPD) ซึ่งประมาณการว่าพบได้ราว 1% ของผู้ใหญ่ |
| แนวโน้มตรงข้าม | ความอ่อนน้อมถ่อมตนและมนุษยนิยม |
ที่มาของคำนี้
ชื่อนี้มาจาก นาร์ซิสซัส (Narcissus) ชายหนุ่มในตำนานเทพเจ้ากรีก ซึ่งกวีชาวโรมันอย่าง โอวิด ได้นำมาเล่าขานใหม่ ว่าด้วยเรื่องราวของเขาที่ตกหลุมรักเงาสะท้อนของตนเองในสระน้ำ ซิกมوند ฟรอยด์ (Sigmund Freud) ได้เขียนเกี่ยวกับ narcissism ในปี ค.ศ. 1914 และสมาคมจิตแพทย์อเมริกันได้บรรจุโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบหลงตัวเองลงในคู่มือวินิจฉัยในปี ค.ศ. 1980 ต่อมาในปี ค.ศ. 1979 โรเบิร์ต ราสกิน (Robert Raskin) และ คัลวิน ฮอลล์ (Calvin Hall) ได้สร้างแบบประเมิน Narcissistic Personality Inventory ขึ้น ซึ่งทำให้สามารถศึกษา narcissism ในฐานะลักษณะนิสัยปกติทั่วไปในประชากรได้
สอง 2 ด้าน: แบบยิ่งใหญ่และแบบเปราะบาง
ปัจจุบันงานวิจัยได้แบ่งลักษณะนี้ออกเป็น 2 รูปแบบที่ค่อนข้างแตกต่างกัน
| Narcissism แบบยิ่งใหญ่ (Grandiose) | Narcissism แบบเปราะบาง (Vulnerable) | |
|---|---|---|
| สไตล์ภายนอก | กล้าแสดงออก, มีเสน่ห์, ชอบควบคุม | ขี้อาย, ตั้งรับ, รู้สึกเจ็บปวดได้ง่าย |
| ความภาคภูมิใจในตนเอง | สูงเมื่อมองจากภายนอก | ต่ำและเปราะบาง |
| ปฏิกิริยาต่อคำวิจารณ์ | โกรธหรือปฏิเสธทันที | รู้สึกอับอาย, แค้นเคือง, ถอยห่าง |
| ชีวิตทางสังคม | แสวงหาความโดดเด่น | รู้สึกว่าถูกมองข้ามและอิจฉาผู้อื่น |
| ความเชื่อมโยงกับลักษณะอื่น | ความ extraversion (ชอบเข้าสังคม) | ความ neuroticism (ความวิตกกังวลทางอารมณ์) และความวิตกกังวล |
ทั้งสองรูปแบบมีสิ่งที่มีร่วมกันคือ ความรู้สึกว่าตนมีสิทธิ์เหนือกว่า (Entitlement) หรือความเชื่อที่ว่าตนคู่ควรกับการปฏิบัติเป็นพิเศษ นักจิตวิทยา โจชัว มิลเลอร์ (Joshua Miller) และคณะโต้แย้งว่า ความรู้สึกมีสิทธิ์เหนือกว่าและความเป็นปฏิปักษ์คือหัวใจสำคัญของ narcissism ในขณะที่ความมั่นใจในตนเองแบบกล้าแสดงออกนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของรูปแบบแบบยิ่งใหญ่เท่านั้น
ที่มาของ Narcissism
ไม่มีสาเหตุเพียงอย่างเดียวที่ทำให้เกิดลักษณะนี้ แต่งานวิจัยชี้ให้เห็นถึงองค์ประกอบผสมผสานดังต่อไปนี้:
- พันธุศาสตร์. การศึกษาในคู่แฝดชี้ว่าความแปรปรวนของ narcissism ราว 40% ถึง 60% นั้นถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้
- การเลี้ยงดูของพ่อแม่. การศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์โดย เอ็ดดี้ บรัมเมลแมน (Eddie Brummelman) และคณะในปี ค.ศ. 2015 พบว่า เด็กที่พ่อแม่ประเมินค่าพวกเขาสูงเกินจริงโดยเชื่อว่าเด็กมีความพิเศษมากกว่าเด็กคนอื่นๆ จะมีพฤติกรรมหลงตัวเองเพิ่มขึ้นตามกาลเวลา ในทางตรงกันข้าม ความอบอุ่นกลับช่วยสร้างความภาคภูมิใจในตนเองที่มีสุขภาพดี
- วัฒนธรรม. วัฒนธรรมแบบปัจเจกนิยมที่ให้รางวัลกับการโปรโมทตัวเองอาจส่งเสริมลักษณะแบบยิ่งใหญ่ แม้ว่าข้อกล่าวอ้างเรื่อง “โรคระบาดแห่งความหลงตัวเอง” ในหมู่คนรุ่นใหม่จะยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ก็ตาม
Narcissism ตลอดช่วงชีวิต
Narcissism มักจะพุ่งสูงขึ้นในช่วงวัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้น และจะมีแนวโน้มลดลงตามอายุที่เพิ่มขึ้น การศึกษาในระยะยาวที่นำโดย ไอนิเก เวทเซล (Eunike Wetzel) ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2020 ได้ติดตามกลุ่มคนนานกว่า 20 ปี และพบว่าคนส่วนใหญ่มีความหลงตัวเองลดลงเมื่อพวกเขาต้องรับบทบาทในวัยผู้ใหญ่ เช่น การทำงานและการสร้างครอบครัว
Narcissism เป็นเรื่องแย่เสมอไปหรือไม่?
ไม่เชิงทีเดียว คนที่มี narcissism แบบยิ่งใหญ่มักสร้างความประทับใจแรกพบได้ดีและมีแนวโน้มที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในกลุ่มใหม่ๆ ได้มากกว่า แต่ข้อดีนี้จะค่อยๆ เลือนหายไป เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนมักมองว่าพวกเขาเย่อหยิ่ง และงานวิจัยยังเชื่อมโยงระดับ narcissism ที่สูงกับการตัดสินใจที่มีความเสี่ยง การทำงานเป็นทีมที่ไม่ดี และความสัมพันธ์ที่เปราะบาง
Narcissism กับโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบหลงตัวเอง
การทำแบบทดสอบบุคลิกภาพแล้วได้คะแนนสูงไม่ได้แปลว่าเป็นโรค NPD เสมอไป โรคนี้เกี่ยวข้องกับรูปแบบพฤติกรรมที่เป็นมานานและไม่ยืดหยุ่น ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างแท้จริงต่อตัวบุคคลหรือผู้อื่น และต้องได้รับการวินิจฉัยโดยผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติเท่านั้น คนส่วนใหญ่ที่มีลักษณะ narcissism สูงไม่ได้เป็นโรคนี้
สำรวจเรื่อง Narcissism เพิ่มเติม
- สัญญาณของ narcissism: 15 พฤติกรรมที่ควรสังเกต
- วิธีรับมือกับคนหลงตัวเอง: กลยุทธ์เชิงปฏิบัติ
- Narcissism ในความสัมพันธ์: วัฏจักรทั่วไปและวิธีปกป้องตัวคุณเอง
วัดระดับของคุณเองด้วย แบบทดสอบ narcissism หรือดูทั้ง 6 ลักษณะนิสัยได้ใน แบบทดสอบ Dark Triad
คำถามที่พบบ่อย
คนหลงตัวเองสามารถเปลี่ยนแปลงได้ไหม?
ลักษณะนิสัยสามารถเปลี่ยนแปลงได้ช้าๆ และคนส่วนใหญ่จะมีระดับความหลงตัวเองลดลงเมื่ออายุมากขึ้น การบำบัดสามารถช่วยผู้คนที่ต้องการเปลี่ยนแปลงได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างความเห็นอกเห็นใจและการรับมือกับคำวิจารณ์
คนหลงตัวเองรู้ตัวไหมว่าตัวเองหลงตัวเอง?
บ่อยครั้งที่รู้ งานวิจัยของ เอริกา คาร์ลสัน (Erika Carlson) พบว่าคนที่มี narcissism สูงมักจะรู้ว่าคนอื่นมองว่าพวกเขาเย่อหยิ่ง แม้ว่าพวกเขาอาจมองว่านั่นคือสัญญาณที่แสดงถึงความเหนือกว่าของตนก็ตาม
Narcissism พบในผู้ชายมากกว่าจริงไหม?
เล็กน้อย การวิเคราะห์ขนาดใหญ่ในปี ค.ศ. 2015 พบว่าผู้ชายได้คะแนนสูงกว่าเล็กน้อย โดยหลักๆ แล้วในด้านความรู้สึกมีสิทธิ์เหนือกว่าและความต้องการเป็นผู้นำ
สำหรับเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ใช่การวินิจฉัยทางการแพทย์ หากพฤติกรรมของใครบางคนกำลังทำร้ายคุณ ลองปรึกษาที่ปรึกษาหรือบริการให้ความช่วยเหลือ