แบบทดสอบโรคหลงตัวเอง: ความหลงตัวเองแบบเปิดเผยและแบบซ่อนเร้น

24 ข้อความประเมินระดับความหลงตัวเองของคุณและแบ่งออกเป็น 4 มิติ รวมถึงแบบซ่อนเร้นที่เงียบกว่าซึ่งแบบทดสอบส่วนใหญ่พลาดไป

  • 24 ข้อ
  • ประมาณ 4 นาที
  • ฟรี ไม่ต้องลงทะเบียน
  • อ้างอิงจาก งานวิจัยเกี่ยวกับความหลงตัวเองแบบเปิดเผยและแบบซ่อนเร้น

24 ข้อ, ประมาณ 4 นาที

ตอบคำถามตามความเป็นจริงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกคนล้วนมีลักษณะของความหลงตัวเองอยู่บ้าง ซึ่งความภาคภูมิใจในตนเองและความมั่นใจที่ดีต่อสุขภาพก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของสเกลนี้เช่นกัน

มีข้อความทั้งหมด 24 ข้อ พร้อมตัวเลือกคำตอบ 5 ระดับ คุณจะได้รับผลคะแนนระดับความหลงตัวเองโดยรวมและคะแนนใน 4 ด้าน รวมถึงด้านที่ซ่อนอยู่หรือด้านที่เปราะบางด้วย

สิ่งที่แบบทดสอบนี้วัด

ความหลงตัวเองเป็นลักษณะบุคลิกภาพที่ทุกคนมีอยู่บ้างในระดับหนึ่ง ในระดับที่ปกติจะดูเหมือนความมั่นใจและความเคารพตัวเอง แต่ในระดับสูงจะดูเหมือนความต้องการการชื่นชมอย่างมาก ความรู้สึกว่าตนเองมีสิทธิ์พิเศษ และความยากลำบากในการรับมือกับคำวิจารณ์ แบบทดสอบนี้จะให้คะแนนรวมและคะแนน 4 มิติแก่คุณ:

มิติประเภทลักษณะที่เป็น
ความเป็นผู้นำและอำนาจแบบเปิดเผยต้องการเป็นผู้นำและควบคุมสถานการณ์
การชอบแสดงตัวแบบเปิดเผยชอบความสนใจและการอวดโฉม
ความรู้สึกมีสิทธิ์พิเศษแบบเปิดเผยคาดหวังการปฏิบัติเป็นพิเศษ
ความหลงตัวเองแบบซ่อนเร้นแบบซ่อนเร้นความเหนือกว่าที่ซ่อนอยู่ ความไวต่อคำวิจารณ์ และรู้สึกว่าไม่ได้รับการเห็นคุณค่า

มิติที่สี่นี้มีความสำคัญเพราะคนจำนวนมากที่มีลักษณะหลงตัวเองไม่ได้ดูมีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย พวกเขาอาจดูขี้อายหรือไม่มั่นใจในตนเอง ขณะที่ในใจรู้สึกว่าตนเองพิเศษและเจ็บปวดอย่างลึกซึ้งต่อคำวิจารณ์ใดๆ

วิธีการทำงานของแบบทดสอบและการให้คะแนน

คุณให้คะแนนข้อความ 24 ข้อ โดยมี 6 ข้อต่อหนึ่งมิติ ตั้งแต่ “ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง” จนถึง “เห็นด้วยอย่างยิ่ง” มีข้อความ 3 ข้อที่กลับค่าคะแนน เช่น “ฉันยินดีที่จะรอคิวตามลำดับเหมือนคนอื่นๆ”

แต่ละคำตอบให้คะแนน 0 ถึง 4 คะแนน คะแนนรวมและ 4 มิติของคุณจะแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์

คะแนนรวมผลลัพธ์
0% ถึง 25%ความหลงตัวเองต่ำ
26% ถึง 45%ความมั่นใจที่พอดี
46% ถึง 62%ความหลงตัวเองปานกลาง
63% ถึง 100%ความหลงตัวเองสูง

ตัวอย่างข้อความ (ความหลงตัวเองแบบซ่อนเร้น): “คำวิจารณ์ทำร้ายฉันมากกว่าที่ฉันแสดงให้คนอื่นเห็น” การเห็นด้วยอย่างยิ่งจะบวก 4 คะแนนให้กับมิตินี้

ข้อความทั้งหมดเขียนขึ้นโดย PrismaTest โดยอิงตามงานวิจัยที่ตีพิมพ์เกี่ยวกับความหลงตัวเอง แต่ไม่ได้คัดลอกมาจากแบบสอบถามในงานวิจัย

งานวิจัยเบื้องหลัง

ชื่อนี้มาจาก นาร์ซิสซัส (Narcissus) ตัวละครในเทพนิยายกรีกผู้ตกหลุมรักเงาของตนเอง ซิกมุนด์ ฟรอยด์ (Sigmund Freud) ได้เขียนเกี่ยวกับความหลงตัวเองในปี 1914 และนักจิตวิทยาเริ่มทำการวัดผลในฐานะลักษณะบุคลิกภาพในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 แบบสอบถามบุคลิกภาพแบบนาร์ซิสซิสติก (Narcissistic Personality Inventory) ที่ตีพิมพ์โดย โรเบิร์ต รัสกิน (Robert Raskin) และ คัลวิน ฮอลล์ (Calvin Hall) ในปี 1979 ได้กลายเป็นเครื่องมือวัดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด

ปัจจุบันนักวิจัยแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ:

  • ความหลงตัวเองแบบเปิดเผย (Grandiose narcissism): กล้าแสดงออก มีอำนาจเรียกร้องความสนใจ และมีความมั่นใจภายนอก ซ้อนทับกับความเป็นคนชอบเข้าสังคมและความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นต่ำ
  • ความหลงตัวเองแบบซ่อนเร้น (Vulnerable narcissism): ตั้งรับ วิตกกังวล ไวต่อคำวิจารณ์อย่างมาก และมีความขุ่นเคืองเงียบๆ ซ้อนทับกับความไม่มั่นคงทางอารมณ์

ทั้งสองรูปแบบมีแกนกลางร่วมกันคือความรู้สึกมีสิทธิ์พิเศษและการโฟกัสที่ตนเอง งานวิจัยเชื่อมโยงความหลงตัวเองกับการขึ้นสู่ความเป็นผู้นำ แต่ก็เชื่อมโยงกับความขัดแย้ง การนอกใจ และความสัมพันธ์ระยะยาวที่แย่ลงด้วย

ลักษณะความหลงตัวเองเทียบกับโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบนาร์ซิสซิสติก

โรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบนาร์ซิสซิสติก (NPD) คือปัญหาสุขภาพจิตที่ได้รับการวินิจฉัยโดยผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งส่งผลกระทบต่อคนส่วนน้อย การมีลักษณะหลงตัวเอง แม้จะอยู่ในระดับสูง ก็ไม่เท่ากับการเป็นโรค NPD แบบทดสอบนี้วัดเฉพาะลักษณะบุคลิกภาพเท่านั้น

ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ทั้งหมด

ความหลงตัวเองต่ำ

ถ่อมตัวและไม่เรียกร้องความสนใจ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการประเมินตนเองต่ำเกินไปไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อคุณ

ความมั่นใจที่พอดี

ความภูมิใจในตนเองที่สมดุล: คุณมีความสุขกับการได้รับการยอมรับโดยไม่ต้องโหยหาตลอดเวลา

ความหลงตัวเองปานกลาง

มีลักษณะที่เด่นชัด โดยเฉพาะในมิติสูงสุดของคุณ มีความมั่นใจและแรงผลักดัน พร้อมทั้งมีความเสี่ยงต่อความสัมพันธ์บ้าง

ความหลงตัวเองสูง

มีลักษณะที่เด่นชัดในหลายมิติ หากสิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดความขัดแย้ง การขอรับความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญสามารถช่วยได้

วิธีอ่านผลลัพธ์ของคุณ

  • มิติแบบเปิดเผยสูง มิติแบบซ่อนเร้นต่ำ: มีความมั่นใจและชอบความสนใจ แต่ค่อนข้างยืดหยุ่นต่อคำวิจารณ์
  • มิติแบบเปิดเผยต่ำ มิติแบบซ่อนเร้นสูง: เงียบกว่า แต่มีความไวต่อคำวิจารณ์และต่อการไม่ได้รับการเห็นคุณค่าสูงมาก
  • สูงทั้ง 4 มิติ: มีทั้งรูปแบบภายนอกและรูปแบบที่ซ่อนอยู่

หากคุณมาที่นี่เพราะคนอื่น

หลายคนค้นหาแบบทดสอบโรคหลงตัวเองเนื่องมาจากคู่รัก พ่อแม่ หรือเจ้านาย แบบทดสอบที่คุณทำด้วยตัวเองไม่สามารถประเมินผู้อื่นได้ หากคุณรู้สึกว่าถูกควบคุม ถูกลดคุณค่า หรือถูกชักใยในความสัมพันธ์ สิ่งนั้นคือสิ่งสำคัญไม่ว่าจะใช้ป้ายกำกับใดก็ตาม การพูดคุยกับที่ปรึกษาหรือบริการให้ความช่วยเหลือสามารถช่วยได้

คำถามที่พบบ่อย

ฉันเป็นคนหลงตัวเองใช่ไหมหากได้คะแนนสูง?

คะแนนสูงหมายความว่าคุณมีลักษณะความหลงตัวเองที่เด่นชัด แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณเป็นโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบนาร์ซิสซิสติก ซึ่งมีเพียงผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นที่สามารถวินิจฉัยได้

ความหลงตัวเองแบบซ่อนเร้นคืออะไร?

รูปแบบความหลงตัวเองที่เงียบกว่า ซึ่งเกี่ยวข้องกับความรู้สึกเหนือกว่าที่ซ่อนอยู่ ความไวต่อคำวิจารณ์อย่างรุนแรง และความขุ่นเคืองใจที่ตนไม่ได้รับการยอมรับ

คนหลงตัวเองสามารถเปลี่ยนแปลงได้ไหม?

ลักษณะนิสัยสามารถอ่อนลงได้ตามอายุ การตระหนักรู้ในตนเอง และการบำบัด งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าความหลงตัวเองมีแนวโน้มที่จะลดลงทีละน้อยจากวัยหนุ่มสาวสู่วัยกลางคน

ความหลงตัวเองบางอย่างเป็นเรื่องปกติไหม?

ใช่ การมีความรักในตนเองในระดับปานกลางช่วยสนับสนุนความมั่นใจ ความยืดหยุ่น และความทะเยอทะยาน

แบบทดสอบที่เกี่ยวข้อง

ดูความหลงตัวเองควบคู่ไปกับลักษณะนิสัยที่เกี่ยวข้องได้ใน แบบทดสอบ Dark Triad

สำหรับสะท้อนความคิดตนเองเท่านั้น แบบทดสอบนี้ไม่สามารถวินิจฉัยโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบนาร์ซิสซิสติกได้ ดู วิธีที่เราสร้างแบบทดสอบ