อากาเป (Agape ออกเสียงว่า “อา-กา-เป”) คือรูปแบบความรักในแง่ของการเป็นผู้ให้ คนรักแบบอากาเปจะใส่ใจความสุขของคู่รักอย่างลึกซึ้งและพร้อมที่จะเสียสละเพื่อความสุขนั้น โดยมักจะไม่คาดหวังสิ่งตอบแทน ในทฤษฎีของลี (Lee) รูปแบบนี้เป็นการผสมผสานระหว่างความทุ่มเทแบบอีรอส (Eros) และความห่วงใยที่อดทนแบบสตอร์จ (Storge)
| มองภาพรวม | อากาเป |
|---|---|
| ประเภท | รูปแบบความรักรอง (ผสมระหว่าง Eros และ Storge) |
| ความรู้สึกรักคือ | การใส่ใจผู้อื่นมากกว่าตนเอง |
| ความต้องการหลัก | ความสุขความเป็นอยู่ของคู่รัก |
| จุดแข็ง | ความใจกว้าง ความอดทน และการให้อภัย |
| ความท้าทาย | การละเลยความต้องการของตนเอง |
| เชื่อมโยงกับ | ความพึงพอใจในความสัมพันธ์ที่สูงกว่า |
ที่มาของคำว่าอากาเป
อากาเป เป็นคำภาษากรีกโบราณที่แปลว่าความรัก คำนี้กลายเป็นหัวใจสำคัญในงานเขียนคริสตศาสนายุคแรก ซึ่งใช้บรรยายถึงความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของพระเจ้าที่มีต่อมนุษยชาติ และความรักที่ศาสนิกชนควรแสดงต่อผู้อื่น บทเรียนอันโด่งดังใน 1 โครินธ์ 13 ที่ว่า “ความรักมีความอดทน ความรักมีความเมตตา” ก็ใช้คำว่าอากาเปนี้เช่นกัน นักปรัชญาและนักเทววิทยา รวมถึงซี. เอส. ลิวอิส (C. S. Lewis) ในหนังสือ The Four Loves ได้นำคำนี้มาใช้เรียกความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวและไร้เงื่อนไขนับแต่นั้นมา
ในทฤษฎีรูปแบบความรักของจอห์น อาลัน ลี (John Alan Lee) อากาเปยังคงความหมายนี้ไว้แต่นำมาปรับใช้กับความสัมพันธ์โรแมนติก โดยคุณไม่จำเป็นต้องเคร่งศาสนาจึงจะมีความรักแบบอากาเปได้
ลักษณะสำคัญของคนรักแบบอากาเป
- ให้คนรักมาก่อนเสมอ: รู้สึกว่าความสุขของคนรักสำคัญเท่ากับหรือมากกว่าของตนเอง
- อดทนและรู้จักให้อภัย: ไม่เก็บเอาความผิดพลาดของคู่รักมาคิดเล็กคิดน้อย
- ให้โดยไม่ตั้งเงื่อนไข: ไม่คอยจับผิดหรือนับแต้มบุญ
- สนับสนุนการเติบโตของคนรัก: แม้ว่าจะต้องเสียสละส่วนตนก็ตาม
- อยู่เคียงข้างในยามยากลำบาก: เช่น ในยามเจ็บป่วยหรือสูญเสีย
งานวิจัยกล่าวไว้อย่างไร
จากการศึกษาของไคลด์และซูซาน เฮนดริก (Clyde and Susan Hendrick) และคณะพบว่า อากาเปและอีรอสเป็นปัจจัยทำนายความพึงพอใจในความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดรูปแบบหนึ่ง โดยมีความเชื่อมโยงกับความผูกพัน ความเห็นอกเห็นใจ และความผูกพันที่มั่นคง ความรักแบบอากาเปแท้ๆ นั้นค่อนข้างหายาก คนส่วนใหญ่จะมีอากาเปผสมผสานกับสไตล์อื่นๆ
งานวิจัยที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับ ความรักเชิงเมตตา (compassionate love) ซึ่งศึกษาโดยซูซาน สเปรเชอร์ (Susan Sprecher) และเบฟเวอรี เฟอร์ (Beverley Fehr) พบว่า ความรักและการดูแลเอาใจใส่คู่รักแบบผู้ให้ ยังช่วยทำนายความพึงพอใจและความสุขของฝ่ายคู่รักได้เช่นกัน
ความเสี่ยงของการทุ่มเทให้มากเกินไป
จุดแข็งของอากาเปอาจกลายเป็นจุดอ่อนได้ หากการให้กลายเป็นการละเลยตัวเอง
| อากาเปแบบสุขภาพดี | การทุ่มเทให้มากเกินไป |
|---|---|
| ให้ด้วยใจและรู้สึกดีกับสิ่งที่ทำ | ให้แล้วรู้สึกขุ่นเคืองหรือเหนื่อยล้า |
| คู่รักตอบแทนในแบบของตนเอง | ความสัมพันธ์เป็นแบบฝ่ายเดียว |
| ยังคงรักษาความต้องการและขอบเขตส่วนตัว | ละเลยความต้องการของตัวเองไปเลย |
| สนับสนุนการเติบโตของคนรัก | สนับสนุนพฤติกรรมที่เป็นอันตรายโดยไม่รู้ตัว |
การทุ่มเทมากเกินไปมีความเสี่ยงสูงเป็นพิเศษเมื่อคบหากับคนที่มีคะแนนความรักแบบ ลูดัส (Ludus) สูง หรือมีลักษณะนิสัยแบบกลุ่มมืดสามประการ (Dark Triad) ซึ่งอาจฉวยโอกาสจากความใจดีของคุณ
สำรวจความรักแบบอากาเปเพิ่มเติม
หรือเปรียบเทียบความรักทั้งหกแบบได้ใน คู่มือรูปแบบความรัก
คำถามที่พบบ่อย
ความรักแบบอากาเปต้องเป็นเรื่องศาสนาเท่านั้นหรือ?
ไม่ คำนี้มีรากเหง้าทางศาสนา แต่ในงานวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบความรัก มันหมายถึงความรักแบบโรแมนติกที่ไม่เห็นแก่ตัวและชอบเป็นผู้ให้
อากาเปคือความรักรูปแบบที่สูงส่งที่สุดใช่หรือไม่?
หลายประเพณีมองเช่นนั้น ในแง่ของความสัมพันธ์ ความรักนี้จะเวิร์กที่สุดเมื่อมีความสมดุลกับการรักตัวเองและการให้ซึ่งกันและกัน
ความรักแบบอากาเปอาจส่งผลเสียได้หรือไม่?
เป็นไปได้ หากมันนำไปสู่การละเลยตัวเองหรือทนยอมรับการปฏิบัติที่ไม่ดี
สำหรับใช้สะท้อนตัวตน ไม่ใช่คำปรึกษาด้านความสัมพันธ์